Dlaczego rozgrzewka w padlu ma znaczenie
Padel wygląda na spokojny sport: kort ma 20 × 10 m, serwis gra się z dołu, a piłka po odbiciu od szyby zwalnia. W praktyce to ciąg krótkich startów, nagłych zatrzymań i skrętów tułowia, często w półprzysiadzie przy szybie, a do tego dziesiątki uderzeń nad głową. Ciało, które przyszło na kort prosto z biurka albo z samochodu, nie jest na to gotowe przez pierwsze minuty gry.
Badania nad kontuzjami w padlu są nieliczne i prowadzone głównie na małych grupach amatorów, ale kilka wniosków się powtarza:
- Dolna część nogi. W ankiecie wśród 127 włoskich graczy rekreacyjnych najczęściej urazy dotyczyły podudzia i ścięgna Achillesa (ok. 17% zgłoszonych kontuzji), a w danych z zawodowego touru urazy mięśni podudzia były najczęstszą grupą.
- Łokieć. Przegląd opublikowany w 2023 r. w czasopiśmie Aspetar podaje, że łokieć to ok. 20% wszystkich urazów, a tzw. łokieć tenisisty (zapalenie nadkłykcia bocznego) częściej dotyka początkujących niż zawodowców – m.in. przez bekhend grany ze zgiętym nadgarstkiem.
- Wiek i przygotowanie. Według tego samego przeglądu urazy mięśni są częstsze u graczy po 35. roku życia, a tzw. noga tenisisty (naderwanie mięśnia brzuchatego łydki przy gwałtownym odbiciu) zdarza się najczęściej mężczyznom po czterdziestce bez regularnego treningu.
Autorzy przeglądu wymieniają niewystarczającą rozgrzewkę jako jeden z czynników ryzyka, choć zaznaczają, że żaden konkretny program nie został sprawdzony w badaniach dla padla. Zalecają ogólną zasadę: stopniowo pobudzić mięśnie, które pracują w grze, i powtórzyć ruchy techniczne. Z badań w innych sportach (np. program FIFA 11+ w piłce nożnej) wiadomo, że dynamiczna rozgrzewka przed wysiłkiem zmniejsza liczbę urazów, a przegląd z 2024 r. w czasopiśmie Arthroscopy, Sports Medicine, and Rehabilitation zaleca, by trwała co najmniej 7–10 minut.
Ile kosztuje 10 minut rozgrzewki na korcie
Rezerwacja kortu to zwykle pełna godzina albo 90 minut, a rozgrzewka na samym korcie zjada część opłaconego czasu. Sprawdziliśmy w naszej bazie, ile kosztuje 10 minut w najdroższej strefie godzinowej – wieczorem w tygodniu i w weekend, kiedy gra większość amatorów. Do tabeli wzięliśmy medianę najwyższej stawki z klubów, które mają cennik, w miastach z co najmniej czterema takimi obiektami.
| Miasto | Kluby z cennikiem | Typowa stawka w szczycie | 10 minut kortu | 10 minut na osobę (debel) |
|---|---|---|---|---|
| Warszawa | 25 | 160 zł/h | ok. 27 zł | ok. 6,70 zł |
| Katowice i okolice | 17 | 140 zł/h | ok. 23 zł | ok. 5,80 zł |
| Poznań | 12 | 160 zł/h | ok. 27 zł | ok. 6,70 zł |
| Kraków | 11 | 130 zł/h | ok. 22 zł | ok. 5,40 zł |
| Gdańsk | 8 | 120 zł/h | 20 zł | 5 zł |
| Łódź | 6 | 135 zł/h | ok. 23 zł | ok. 5,60 zł |
| Gdynia | 5 | 160 zł/h | ok. 27 zł | ok. 6,70 zł |
| Bydgoszcz | 5 | 130 zł/h | ok. 22 zł | ok. 5,40 zł |
| Wrocław | 4 | 160 zł/h | ok. 27 zł | ok. 6,70 zł |
Kilka złotych na osobę to niewiele, ale przy grze dwa razy w tygodniu daje to kilkadziesiąt złotych miesięcznie za czas, w którym nikt nie odbija piłki. Dlatego najrozsądniej podzielić rozgrzewkę na dwie części: ogólną zrobić obok kortu przed początkiem rezerwacji, a na korcie zostawić tylko kilka minut wymian. Pełne cenniki obiektów, z podziałem na godziny poza szczytem, znajdziesz na stronach miast, np. korty w Warszawie.
Część klubów ma miejsce, gdzie można się rozgrzać bez zajmowania kortu. W naszej bazie siłownię albo strefę fitness w tym samym obiekcie ma m.in. Warsaw Padel Club, Mana Padel i SanPadel w Warszawie, Viva Padel i Time4Rackets na Śląsku, Baltic Padel Club w Gdyni czy City Padel w Toruniu. PLEK Padel Poznań opisuje wprost osobną strefę rozgrzewki przed grą – obiekty z tego miasta zebraliśmy na stronie korty w Poznaniu. Tam, gdzie takiej strefy nie ma, wystarczy kawałek korytarza albo miejsce za ogrodzeniem kortów zewnętrznych.
Rozgrzewka padel krok po kroku: plan na 10 minut
Plan jest ułożony od ruchów ogólnych do typowo padlowych. Pierwsze siedem minut nie wymaga rakiety ani piłki, więc zrobisz je przed wejściem na kort. Ostatnie trzy minuty to wymiany przy siatce, czyli to, co i tak robi każda para na początku gry.
| Minuty | Część | Ćwiczenia | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|---|
| 0–2 | Podniesienie tętna | trucht w miejscu, krok odstawno-dostawny w lewo i prawo, skip A | tempo rozmowy, bez zadyszki |
| 2–4 | Barki i ramiona | krążenia ramion w przód i w tył, krzyżowanie ramion przed klatką, skręty tułowia | ruch płynny, stopniowo coraz szerszy |
| 4–5 | Nadgarstki i przedramię | krążenia nadgarstków, zaciskanie i otwieranie dłoni, zgięcie i wyprost nadgarstka | bez bólu w okolicy łokcia |
| 5–7 | Biodra, uda, łydki | wypady w przód z rotacją tułowia, wypady w bok, wspięcia na palce, podskoki na śródstopiu | kolano nad stopą, pięty pracują pełnym zakresem |
| 7–10 | Na korcie | wolej do woleja, potem lekkie forhendy i bekhendy od szyby, na końcu kilka lobów i bandei | zaczynasz wolno, przyspieszasz co minutę |
Minuty 0–2: podniesienie tętna
Zacznij od truchtu w miejscu, a potem przejdź do kroku odstawno-dostawnego: kilka kroków w bok, zatrzymanie, kilka kroków w drugą stronę. To ruch, którym w padlu poruszasz się przy siatce i przy szybie, więc od razu przygotowujesz mięśnie, które będą pracowały w grze. Dodaj kilkanaście sekund skipu A (wysokie unoszenie kolan). Celem nie jest zmęczenie, tylko lekkie spocenie się – tempo powinno pozwalać na rozmowę.
Minuty 2–4: barki i ramiona
W padlu bark pracuje przy każdym lobie, bandei i smeczu, a tułów obraca się przy uderzeniach z boku. Zrób po 10 krążeń ramion w przód i w tył, zaczynając od małych kółek i kończąc na pełnym zakresie. Potem krzyżuj ramiona przed klatką piersiową i rozkładaj je szeroko na boki. Skręty tułowia rób w lekkim rozkroku, z ramionami zgiętymi przed sobą, jak przy przygotowaniu do forhendu i bekhendu.
Minuta 4–5: nadgarstki i przedramię
Tę część większość graczy pomija, a przy łokciu tenisisty ma największe znaczenie. Wyciągnij ręce przed siebie i zrób po 10 krążeń nadgarstkami w obie strony. Następnie kilkanaście razy mocno zaciśnij i otwórz dłonie. Na koniec delikatnie zegnij i wyprostuj nadgarstek drugą ręką, trzymając każdą pozycję 2–3 sekundy – bez długiego, statycznego rozciągania.
Minuty 5–7: biodra, uda i łydki
Wypady w przód rób na zmianę na obie nogi, z obrotem tułowia w stronę nogi wykrocznej. Potem wypady w bok, czyli ruch, którym sięgasz po piłkę przy bocznej szybie. Część łydkowa jest najważniejsza ze względu na ścięgno Achillesa: 15–20 wolnych wspięć na palce, a potem kilkanaście lekkich podskoków na śródstopiu, jak przy skakaniu na skakance. Jeśli masz za sobą uraz łydki albo ścięgna, zrób tę część dłużej i spokojniej.
Minuty 7–10: rozgrzewka z rakietą
Na korcie zacznij od woleja do woleja – obie pary stoją przy siatce i grają krótkie, kontrolowane piłki. Po minucie cofnij się i graj lekkie forhendy i bekhendy, także po odbiciu od tylnej szyby. Na koniec kilka lobów i spokojnych bandei, żeby przygotować bark do uderzeń nad głową. Mocne smecze zostaw na mecz. Nazwy i technikę wszystkich uderzeń wyjaśniamy w słowniku uderzeń padla, a kolejność nauki w planie działu technika padla.
Rozgrzewka przed turniejem W meczach rozgrywanych według przepisów FIP rozgrzewka na korcie to tylko kilka minut wymian przed pierwszym punktem. Na turnieju amatorskim zwykle też nie ma na nią więcej czasu, bo korty są zajęte przez kolejne mecze. Zrób część ogólną (minuty 0–7) przed wywołaniem Twojej pary, a na korcie skup się na wymianach.
Najczęstsze błędy przy rozgrzewce
- Statyczne rozciąganie zamiast ruchu. Długie trzymanie pozycji (np. 30–60 s w skłonie) przed grą nie rozgrzewa mięśni, a przy rozciąganiu dłuższym niż minuta może chwilowo obniżyć siłę i szybkość. Rozciąganie statyczne zostaw na koniec gry.
- Od razu mocne uderzenia. Pierwsze piłki grane z pełnym zamachem i smecze w pierwszej minucie to najprostszy sposób na przeciążenie barku i łokcia.
- Pominięcie łydek. Gracze rozgrzewają ramiona, bo to nimi uderzają, a zapominają o nogach – tymczasem to dolna część nogi dokucza amatorom najczęściej.
- Rozgrzewka, a potem kwadrans czekania. Jeśli między rozgrzewką a grą minie dużo czasu, efekt znika. Zaplanuj ją tak, żeby skończyć tuż przed wejściem na kort.
- Gra w zimnej hali w krótkim stroju. Zimą w części hal temperatura jest niska. Rozgrzewaj się w bluzie i zdejmij ją dopiero po kilku minutach gry – więcej o grze w sezonie zimowym piszemy w poradniku padel zimą na krytych kortach.
Rozgrzewka a kontuzje łokcia i ścięgna Achillesa
Rozgrzewka zmniejsza ryzyko, ale nie usunie przyczyn przeciążeń. Przy łokciu tenisisty przegląd Aspetar wymienia też technikę, chwyt i sprzęt. U początkujących problemem bywa bekhend grany samym nadgarstkiem i za ciężka albo zbyt twarda rakieta – na co zwrócić uwagę przy wyborze, opisujemy w poradniku rakieta do padla dla początkujących. Przy łydkach i ścięgnie Achillesa znaczenie mają buty z podeszwą do nawierzchni ze sztucznej trawy z piaskiem, bo zwykłe buty biegowe źle trzymają się kortu przy zmianach kierunku. Szczegóły znajdziesz w tekście buty do padla.
Jeśli ból łokcia, łydki albo pięty wraca po każdej grze albo utrzymuje się kilka dni, nie zastępuj wizyty u lekarza czy fizjoterapeuty dłuższą rozgrzewką. Ten artykuł opisuje ogólne przygotowanie do gry rekreacyjnej, nie leczenie urazów.
Ćwiczenia, które możesz robić także poza kortem
Trzy proste ćwiczenia wzmacniają miejsca najbardziej narażone w padlu. Możesz je robić w domu 2–3 razy w tygodniu, niezależnie od rozgrzewki przed grą:
- Wspięcia na palce na schodku. Stań przodostopiem na krawędzi stopnia, opuść pięty poniżej jego poziomu i powoli wspinaj się na palce. 2–3 serie po 15 powtórzeń. Gdy obie nogi to za mało, rób wspięcia na jednej.
- Opuszczanie nadgarstka z butelką. Usiądź, oprzyj przedramię na udzie dłonią w dół, w dłoni trzymaj butelkę wody. Drugą ręką pomóż unieść nadgarstek, a potem powoli, przez 3–4 sekundy, opuszczaj go sam. 2–3 serie po 10–15 powtórzeń. Przy ostrym bólu przerwij.
- Wypady w bok z powrotem do pozycji gotowości. Z lekkiego rozkroku zrób szeroki krok w bok, ugnij nogę wykroczną, dotknij dłonią kolana i dynamicznie wróć. 3 serie po 8 na każdą stronę. To ten sam ruch, którym dochodzisz do piłki przy bocznej szybie.
Rozciąganie po meczu Po meczu poświęć 3–5 minut na spokojne rozciąganie łydek, ud i przedramion. To moment na statyczne pozycje trzymane przez 20–30 sekund. Ile energii zużywasz w trakcie samej gry, sprawdzisz w artykule ile kalorii spala padel.
Najczęstsze pytania
Jak długo powinna trwać rozgrzewka przed padlem?
Dla gracza rekreacyjnego wystarczy około 10 minut: 5–7 minut ruchu bez rakiety i kilka minut wymian na korcie. Osoby po kontuzjach, starsze albo grające rzadko mogą wydłużyć część ogólną do kwadransa, zwłaszcza w chłodnej hali.
Czy przed padlem trzeba się rozciągać?
Lepiej wybrać rozciąganie dynamiczne, czyli ruch w pełnym zakresie (wypady, krążenia, skręty), niż długie trzymanie pozycji. Krótkie, kilkusekundowe pozycje nie szkodzą, ale statyczne rozciąganie dłuższe niż minuta zostaw na koniec gry.
Czy rozgrzewka chroni przed łokciem tenisisty?
Zmniejsza ryzyko przeciążenia, bo przygotowuje mięśnie przedramienia do uderzeń, ale nie zastąpi poprawnej techniki i dobrze dobranej rakiety. Łokieć tenisisty u amatorów padla wiąże się najczęściej z bekhendem granym ze zgiętym nadgarstkiem i powtarzalnym przeciążeniem prostowników nadgarstka.
